ASTV SURFTRIPS pt05

ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ Γιώργος Παπάζογλου

CHAPTER FIVE: Live the dream under the palms

BEMO λεγότανε η λύση (τοπικό ιδιωτικό πουλμανάκι τσίτα αυτοκόλλητα και ηχεία παντού σαν το κεφάλι μου….

Χρειάζεται να περάσεις 2 ώρες στο  Bemo για να φτάσεις σε ένα χωριό πού αποτελείται από περίπου 50 σπίτια ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, σχολείο, κεντρικό δρόμο από άμμο και ένα φούρνο με τα πιο φρέσκα προϊόντα που υπάρχουν, η μέθοδος απλή, έμπαινες στη αυλή έγραφες το oνομά σου σε ένα βιβλιαράκι τι ήθελες και τι ώρα θα τα παραλάμβανες!!

Στο τέρμα του δρόμου το  μοναδικό ίντερνετ καφέ (τέσσερις τοίχοι, 5 καρέκλες, 3 υπολογιστές) και με το που  έκανες δεξιά και έφτανες στην παραλία…ΑΛΑΛΑΦΙΑΣΜΟΣΣΣ!!!

Ένα από τα ομορφότερα θεάματα πού έχω αντικρύσει. Απέραντη παραλία με άσπρη άμμο και background το πιο πυκνό παρθένο φοινικόδασος. Χωρίς σπίτια, δρόμους ή κάτι άλλο να χαλάει την ομοιομορφία της φύσης. Στα αριστερά της παραλίας, ένα τεράστιο reef 1000 μέτρα μήκος και άλλα τόσα πλάτος, προσβάσιμο είτε με τα πόδια, περίπου 10-15 λεπτά περπάτημα ή αλλιώς με 2 ευρώ βαρκάκι. Αυτό σε άφηνε σε ένα από τα τρία line up που γινόντουσαν ένα, όταν το swell μεγάλωνε πάνω από 8 πόδια και το μέρος έπαιρνε φωτιά!!!!

r2 r4

Το πρώτο point με αρκετά κάθετο και δυνατό drop, ρηχό από κάτω που καμιά φορά καταλάβαινες πόσο κοφτερό είναι. Στο δεύτερο point το κύμα μεγάλωνε πολύ γινότανε παχύ, με πιο μαλακό take off και με αρκετά  μακρύ τείχος για πολλές στροφές! Τέλος  στο τρίτο brake το στομάχι έσφιγγε και τα ματάκια γουρλώνανε στην θέα της καθετήλας και της δύναμης.

r5

Το vibe που επικρατεί στο νησί αλλά και στο line up  είναι τρομερά χαλαρό και cool μακριά από τα πολυπληθή point και τους ανταγωνιστικούς surfer. Το Surf camp όπου έμενα ήτανε ακριβώς μπροστά στην παραλία με μικρά  δωμάτια περιμετρικά και στη μέση ένα μεγάλο κτίριο πού ήτανε το πιο πολυσύχναστο μέρος, η τραπεζαρία.

Πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό και δωμάτιο περίπου 27 ευρώ την ημέρα για να απολαμβάνεις όλα τα καλά του Θεού!!!! Και εκεί πού λες οκ τα είδα όλα, μία βόλτα με το παπάκι και σου αποκαλύπτονται άλλοι τόσοι μικροί παράδεισοι. Μικροί κόλποι με τέλεια αρμονία, φυτά, δέντρα μέσα στη θάλασσα με λευκή άμμο και μια πανδαισία χρωμάτων τέλεια εναρμονισμένη, δημιουργώντας το τέλειο σκηνικό ενός χαμένου παραδείσου.

Μετά από 2 εβδομάδες και με την σκέψη ότι έφτασα πολύ μακριά και μπορώ να με αποκαλώ μικρό εξερευνητή, η παραμονή μου στο φοινικόδασος  έλαβε τέλος και επιστροφή στο Bingin και στο μπαλκόνι με θέα!!

r6 r7

Πίνοντας  μια παγωμένη Bintang με τους φίλους που άφησα πίσω μου, πέσανε τα μαλλιά μου στο πάτωμα όταν με έκπληξη μου είπαν «καλά είναι δυνατόν να πήγες μέχρι εκεί και να μην πήγες στο N’’Dao???” όλα γκρεμιστήκαν.

Ndao ένα μικρό νησί απομονωμένο, ακόμα πιο νότια από το Roti, 2 ώρες με τη βάρκα με απίστευτο κύμα, και άδειο line up πού περίμενε κάποιον τολμηρό να το κατακτήσει…

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, στο μύαλο μου μεγάλωνε η επιθυμία της κατάκτησης του Ndao, με αυτών που θα το μοιραζόμουν.

 

 

Facebook Comments