ASTV SURFTRIPS pt03

ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ Γιώργος Παπάζογλου

CHAPTER THREE: MR BEAN

Στη σκέψη του τί κότα είμαι και να ντρέπομαι πού ήρθα μέχρι εδώ και δεν μπήκα, αλλά πολύ περισσότερο με την εικόνα των φίλων μου να με γλεντάνε σε μια χειμερινή σερφιστική εξόρμηση με έσπρωξε να σηκωθώ από την καρέκλα και να τολμήσω να πατήσω τα δακτυλάκια μου στη θάλασσα.

Μετά από 20 λεπτά paddling κατάφερα να φτάσω στο line up και δεν άργησε να έρθει η τιμωρία μου, με κατάπιε ο ωκεανός αφού 4 κύματα αποφάσισαν να προσγειωθούν στο κεφάλι μου και να με  ξεβράσουν στην αφετηρία, άντε πάλι 20 λεπτά paddling για να βρεθώ εκεί που ήμουνα.

Και εδώ ακριβώς έρχεται ο σωτήρας μου Mr Bean. Βλέπω από  μακριά στο χαμό ένα χοντρό και με την μούρη του Mr Bean να μου κάνει νόημα να πάω κοντά του.

 

“You want to drown with the  sheep or to play with the wolves?”, ήταν οι πρώτες λέξεις του και αμέσως με καλοδέχτηκε στην παρέα του ένα crew που δεν σού γέμιζε το μάτι άλλα οι τύποι πατάγανε τα μεγαλύτερα και πιο απότομα κύματα πού ερχόντουσαν, με τέτοια άνεση που δεν περιγράφεται, o Aυστραλάρας σωτήρας μου έδινε ρεσιτάλ στυλ και άνεσης αφήνοντας όλο το line up χαζούς με τα κτήνη που καβάλαγε!! Στα διαλλείματα  μού εξηγούσε  ακριβώς πώς να μετράω 14 κύματα, από που έρχονται, το indicator point, και τα σημάδια στη στεριά για βρίσκω την σωστή θέση που πρέπει να είμαι αν θέλω να μην ξαναπνιγώ ή να πάρω το κύμα κτλ.

bean2

Τέσσερα κύματα κατάφερα να πάρω στο πρωινό session πριν με καταπιεί άλλο ένα σετ και με ξεβράσει σαν φύκι στο reef.

Γεμάτος περηφάνια σαν παγώνι και ανανεώνοντας το ραντεβού μου για απογευματινό session κατευθύνθηκα από την ασφάλεια της στεριάς στο ξενοδοχείο και αμέσως για πρωινό, παπάκι και Uluwatu……..εννοείται για να δω τα κύματα και να απολαύσω τον Made Lana να δίνει ρεσιτάλ και το πλήθος να υποκλίνεται μπροστά του.

Μετά από δύο ημέρες και ξεκινώντας με ένα καφέ στο BINGIN Βanana Cafeé με θέα τα μακριά κύματα του Impossible και τα surfαλάνια να χώνονται κάτω από τα tubes του Bingin, ξεκίνησα να ανέβω τα 150 σκαλιά που χωρίζουν την παραλία από το δρόμο που με περίμενε ο φίλος μου Wayhane για να με πάει στο αεροδρόμιο, και κάπου εδώ ξεκινάει ο Γολγοθάς πού κράτησε περίπου 2 μέρες μέχρι να περπατήσω πάνω στο reef του Roti Island και να αντικρίσω ίσως το μακρύτερο κύμα στην Ινδονησία..

Για να φτάσει κανείς στο Roti πρέπει να έχει  λίγο παραπάνω όρεξη από τον μέσο surfista.

Facebook Comments